disaster_3

De problemen in de derde wereldlanden zijn groot. Er is hulp nodig zodat de mensen daar kunnen overleven. Ook hebben de mensen hulp nodig in de vorm van goederen, machines en kennis. Dat is waar veel van de humanitaire acties komen kijken. Vroeger werd dit steevast ontwikkelingshulp genoemd, tegenwoordig wordt er eerder gesproken over samenwerkingsprogramma’s. Dit drukt een minder harde stempel op de mensen die de hulp ontvangen, maar hoe werken deze programma’s precies en hoe wordt humanitaire hulp opgesteld voor de mensen die het echt hard nodig hebben?

Werken met de maatschappij zelf

De samenwerkingsprogramma’s lobbyen binnen de verschillende grote bedrijven en ondernemingen om daar de middelen los te krijgen. Wanneer zij genoeg verzameld hebben, gaan deze mensen zelf met het vliegtuig naar het gebied waar zij willen helpen. Zij gaan daarbij op zoek naar de mensen in de samenleving zelf die de hulp nodig hebben. De school die niet van de grond kan komen, de boer die zijn akkers weinig op ziet leveren en de plaatselijke ondernemingen die wel willen werken aan het dorp, maar de middelen niet hebben.

Dankzij de expertise, de materialen en de machines die deze mensen meenemen, is het mogelijk om direct aan de slag te gaan met de verschillende problemen die er zijn. Op die manier worden de mensen op een directe manier geholpen. Vaak blijven de humanitaire mensen wat langer hangen. Samenwerking van een half jaar of meer zijn geen uitzondering. In die tijd wordt de school opgezet, worden mensen opgeleid die de functies van de hulpverleners overnemen en leren de boeren hoe zij meer kunnen produceren zodat de mensen in de dorpen weer genoeg voedsel hebben. Een goed voorbeeld van het werk dat vaak als eerste gedaan wordt, is niet de scholing. Het is het maken van nieuwe waterputten zodat het dorp schoon water heeft. Dit zorgt al voor 50% minder ziektes onder de bewoners.

Het grote voordeel

Wanneer er op deze manier hulp geleverd kan worden, dan is dit een effectieve manier. Al het geld dat besteed wordt, wordt ter plaatse besteed en de mensen hebben er ook direct belang bij. Het grote verschil is dat deze mensen er op langere termijn ook belang bij hebben. Ook zien we steeds vaker dat de mensen uit de omliggende dorpen langskomen om te kijken naar de oplossingen en de mogelijkheden. Zij nemen de kennis en de ideeën dan mee naar hun eigen dorp, waar de toepassingen ook gebruikt kunnen worden om de levensstandaard te verbeteren.